غمنگیز ترین خوشحالی
حس غریبی ست دوست داشتن امروز روزه تولدمه نمیدونم چرا ناراحتم خیلی ناراحت ااصلا حال حرف زدن با هیچ کسو ندارم حالم گرفته است دلم میخواد فقط سواره ماشین بشمو فقط گاز بدم تا هیچ وقت به تهه جاده نرسم که بخوام سرعتمو کم کنم از گزشت زمان میترسم از این که زندگیم هیچ تغییری نکرده کاش یا هیچ وقت به دنیا نمیومدیم یا هیچ وقت بزرگ نمیشیدم وقتی بچه بودم وقتی به سن ۲۰ سالگی فکر میکردم میگفت وای ۲۰ سالگی یعنی اوج بزرگی یعنی خیلی بزرگ کسی که همه کار میتونه بکنه وقتی به این سن رسیدم فهمیدم ای کاش همون بچه میموندم ای کاش گزشت زمون واسم درد ناک نبود ای کاش ترس از اینو نداشته باشم که ۲۰ سال تموم میشه میری تو ۳۰ سال واسه من تولدم مثل روزهای عادی میمونه همه ادما تو ذهنشون یه دنیا دارن به نظره من ادما از سن ۷ سال به بعد تفکرشون همونه تا وقتی که بمیرن هیچ فرقی نمیکنه درسته تجربه کسب میکنن ولی روح همون روحه هیچ چیز عوض نمیشه ای کاش بفهمید چی میخوام بگم تولدم مبارک کاش وقتي زندگي فرصت دهد گاهي از پروانه ها يادي کنيم کاش بخشي از زمان خويش را وقف قسمت کردن شادي کنيم کاش گاهي در مسير زندگي باري از دوش نگاهي کم کنيم فاصله هاي ميان خويش را با خطوط دوستي مبهم کنيم کاش وقتي آرزويي ميکنيم از دل شفاف مان هم رد شود مرغ آمين هم از آنجا بگذرد حرف هاي قلبمان را بشنود کاش کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش را از نگاهش می توان خواند اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم سکوت پر بهتر از فریاد تو خالیست دنیا را ببین... بچه بودیم از آسمان باران می آمد بزرگ شده ایم از چشمهایمان می آید!! بچه بودیم دل درد ها را به هزار ناله می گفتیم همه می فهمیدند... بزرگ شده ایم درد دل را به صد زبان به كسی می گوییم ...هیچ كس نمی فهمد .... من نمیدونم چرا هر وقت من تو وبلاگم از دردودلام مینویسم از غصه هام مینوسیم م هرکی میاد تو اولین باری که دیدن میکنه مینویسه ایول ازت خوشم اومد عین خودمی. یعنی من عین شمام؟ چی بگم والا نمیدونم چرا منم مثل تو بی تابم شبهایی که تو بی داری به یاده تو نمی خوابم اونقدر گفت مرگ ازادی به مرگ ساده تن دادی شاید از جرم دیروزه که به این روز افتادی منم هم رنگ تو میشم سراغ عشقو میگیرم که با هر قطره خونت منم مثل تو بمیرم منم هم راهه تو میشم به عشق صبح ازادی سکوتو میشکنی مارو بفهمن تا هنوز هستیم با فریادت نشون میدی که از هیچی نمیترسی داره اروم جون میده نسلی که مرگو فهمیده نمیدونم چرا ازادی بوی خون میده
آرزويم اين است: نتراود اشک از چشم تو هرگز... مگر از شوق زياد.
نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز،
و به اندازه هر روز تو عاشق باشي،
عاشق آنکه تو را ميخواهد و به لبخند تو از خويش رها ميگردد و تو را دوست بدارد به همان
اندازه که دلت ميخواهد نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390ساعت
17:39 توسط | |
وعجیب تر از آن است دوست داشته شدن .....
وقتی میدانیم کسی با جان ودل دوستمان دارد
ونفس ها وصدا ونگاهمان در روح وجانش ریشه دوانده
به بازی اش میگیریم .....
هر چه او عاشق تر ما سرخوش تر !
هر چه او دل نازک تر ما بی رحم تر!....
تقصیر از ما نیست ...
تمامی قصه های عاشقانه
این گونه به گوشمان خوانده شده اند...! نوشته شده در پنجشنبه یازدهم اسفند 1390ساعت
18:42 توسط | |
سلام به همه این اسم وبلاگم امروز واسم واقعی شده تولدم یعنی غمنگیز ترین خوشحالی
نوشته شده در شنبه بیست و ششم تیر 1389ساعت
21:47 توسط | |
اي غمنگيز ترين خوشحالي منو عشق توو دستي خالي تويي اون کش مکش هر روزه لحظه پر تپش هرروزه
منو يک جاده چشم به راهه جاده اي از شب تا خلوت ماهه اخرين حادثه جاده تويي يه اتفاقي که نيفتاده تويي
کفشهايم که پراز خستگي اند نقشي از نوعي دلبستگي اند دستهايم که نياز الودند همه عمر به سويت بودم بازم هم باشو فدا کاري کن
ارزوهاي مرا ياري کن بازم هم باشو فدا کاري کن ارزوهاي مرا ياري کن نوشته شده در سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت
12:9 توسط | |
اي غمنگيز ترين خوشحالي منو عشق توو دستي خالي تويي اون کش مکش هر روزه لحظه پر تپش هرروزه
منو يک جاده چشم به راهه جاده اي از شب تا خلوت ماهه اخرين حادثه جاده تويي يه اتفاقي که نيفتاده تويي
کفشهايم که پراز خستگي اند نقشي از نوعي دلبستگي اند دستهايم که نياز الودند همه عمر به سويت بودم بازم هم باشو فدا کاري کن
ارزوهاي مرا ياري کن بازم هم باشو فدا کاري کن ارزوهاي مرا ياري کن
نوشته شده در سه شنبه پانزدهم تیر 1389ساعت
12:6 توسط | |
نوشته شده در جمعه یازدهم تیر 1389ساعت
11:49 توسط | |
نوشته شده در دوشنبه هفدهم خرداد 1389ساعت
8:22 توسط | |
نوشته شده در جمعه سی و یکم اردیبهشت 1389ساعت
14:10 توسط | |
نمی دونم چرا هنوز یاده تو میافتم که با هر قطره اشگت منم مثل تو اشفته ام
نوشته شده در سه شنبه سی و یکم فروردین 1389ساعت
10:24 توسط | |
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
نام خانوادگی:تو شناسناممه
شغل:بازنشسته تو
محل کار سابق:گوشه دلت
محل اقامت:خرابه ی تنهایی
جرم:عاشق بودن
محل ارتکاب:اکران هم نفس
محل دستگیری : همین نزدیکیها
تاریخ آزادی : ابد
محل تولد:محله بروبیا
انگیزه جرم:یه دل ناباب
محل حبس:هتل گریه
تاریخ ملاقات:هروقت عشقته
اعدام:فردا تو کانون آتیش!!!
شاکی:یه ملت + نامه رد شده
شماره تماس:کد: یه دل خون - آتیشم زدی و رفتی
آرزو:زندگیت
نفرین:بودنت
انتظار:شیرین ترین زهر دنیا
آخرین حرف:هنوز هم .... دارم
